Casuïstiek

Coronamaatregelen:
De eerstvolgende werkdag staat de telefoon roodgloeiend.

Joyce Kolkman

Wanneer Mark Rutte en Hugo de Jonge een persconferentie geven, gaan wij als gemeente vol aan de bak. Ik krijg vaak de vraag: maar waarom heb je het zo druk? Alles is toch bepaald en opgelegd? Was het maar zo. Juist de ‘ruimte’ die wordt gelaten, zorgt voor een hoop werk.

Wanneer de persconferentie is afgelopen, begint voor de veiligheidsregio’s en de gemeenten pas het werk. De eerstvolgende werkdag staat de telefoon roodgloeiend. Inwoners die specifieke vragen hebben. Maar vooral ondernemers en verenigingen die nog niet precies weten wat voor invloed de maatregelen hebben op hun situatie.

‘Wat als dit? Dan dat…’

Op dat moment weet de gemeente dit ook nog niet. Wij weten op dat moment net zoveel als alle anderen. Wat we wel meteen doen is het inventariseren van die wensen, mogelijke knelpunten en scenario’s. ‘Wat als dit? Dan dat…’ Dat geven we allemaal door aan de veiligheidsregio en op deze manier proberen we nog invloed te hebben op de regionale noodverordening die dan nog vastgesteld moet gaan worden. Want het duurt gemiddeld 3-4 werkdagen voordat deze opgemaakt is en vastgesteld.

En dan wordt hij gepubliceerd. Daarna krijgen we precies dezelfde groepen van inwoners, ondernemers en verenigingen aan de lijn. Want nu is het wel definitief.

Begrip en draagvlak voor besluiten

In het voorjaar werden vragen gesteld met daarbij begrip en draagvlak voor besluiten. Tegenwoordig is er veel minder begrip en draagvlak en willen inwoners, ondernemers en verenigingen dat er uitzonderingen worden gemaakt. Soms leidt dit tot een bestuurlijk besluit wat die uitzondering mogelijk maakt. En soms ook niet. En ook dat leidt weer tot onbegrip. 

Wanneer er knelpunten ontstaan op basis van de noodverordening, plegen we regionaal overleg. Hoe gaan we hier mee om? En hoe erg is het als dit knelpunt blijft bestaan? Op welke manier gaan ze in andere veiligheidsregio’s om met deze knelpunten? En wat willen onze bestuurders? Vasthouden aan de regionale lijn of gemotiveerd afwijken? Elke situatie is anders en helaas vaak niet met elkaar te vergelijken. 

Ik kan alleen maar zeggen dat de crisisteams van de gemeenten hun stinkende best doen om mee te denken, mee te bewegen en creatief te zijn. We willen het beste, voor iedereen. Maar we hebben nu eenmaal te maken met (landelijk) opgelegde maatregelen. En een virus wat niet lijkt te willen stoppen. Dus we moeten soms kiezen voor maatregelen die absoluut niet leuk zijn. Of lastiger te begrijpen. Maar als we naar elkaar luisteren en begrip tonen, komen we er. 

Ik heb geprobeerd om dit zoveel mogelijk zonder waardeoordeel op te schrijven. Om begrip te creëren voor de situatie waarin we nu zitten. Ook wij zien het liever anders. Maar laten we een beetje lief zijn voor elkaar. En minder boos. 

Dan komen we er, hoop ik. 

Facebook
Twitter
LinkedIn

Meer
blogs ..

Een speciaal bericht

EEN SPECIAAL BERICHT Wat een jaar! In november 2019 heb ik mijn ‘eigen’ zaak opgestart. Mede aangespoord door ‘oud klanten’ die graag weer met me

Lees meer »

Gastcollege op Fontys Hogeschool

Afgelopen donderdag mocht ik samen met collega Anoush Garabed een gastcollege geven op de Fontys Hogeschool. We waren door Fontys uitgenodigd om over onze werkzaamheden in

Lees meer »